Gigi Foxx is finaliste nr. 3 bij Miss Travestie België '27. "Waarom ik mee doe aan Miss Travestie België? Eerlijk? Ik heb me in de eerste plaats een beetje laten overtuigen om mee te doen. Niet alleen om deel te nemen aan de verkiezing, maar ook omdat ik blijkbaar sterker ben dan ik zelf soms geloof. Ik doe ontzettend graag wat ik doe en ik ben er ook van overtuigd dat er nog heel veel groei mogelijk is. Wie beweert dat hij of zij al alles kan en niets meer hoeft te leren, liegt volgens mij vooral tegen zichzelf. Ik stap dus in deze wedstrijd met twee belangrijke doelstellingen. De eerste is mijn eigen onzekerheid wat meer uit mijn hoofd krijgen. De tweede is vooral willen tonen dat je op relatief korte tijd enorm veel kunt groeien, zolang je maar blijft doorgaan. En dat laatste vind ik misschien nog het belangrijkste: blijven doorgaan."
Je hebt ondertussen al wat ervaring. Hoe is dat voor jou begonnen? "Ik heb inderdaad al een eerdere ervaring achter de rug. In januari stond ik nog op het podium van de allereerste editie van Miss Travestie Vlaams-Brabant. Daar had ik voor mezelf de lat al behoorlijk hoog gelegd. Maar hoe hoger je de lat legt en hoe hoger je klimt, hoe harder je natuurlijk ook kunt vallen. Toch heb ik daar iets heel moois aan overgehouden: ik kreeg het lintje van publiekslieveling. Dat was voor mij een enorme eer en iets waar ik nog altijd met heel veel trots op terugkijk. En dat lintje? Dat geef ik in 2027 met heel veel plezier door."
Je bent dus nog relatief nieuw in het vak? "Absoluut. Ik ben uiteindelijk nog maar twee jaar bezig. Dat betekent ook dat ik nog enorm veel te leren heb. Voor sommigen ben ik misschien boertig. Voor anderen ben ik niet elegant genoeg. En er zullen ongetwijfeld mensen zijn die vinden dat ik zelfs de aller slechtste van België ben. Maar als ik naar al die meningen van anderen zou moeten luisteren, zou ik waarschijnlijk geen tijd meer hebben om mijn agenda af te werken. En die agenda staat ondertussen toch behoorlijk vol met boekingen. Dat zegt voor mij ook iets."
Hoe sterk zijn volgens jou de andere kandidaten? "Dat weten volgens mij alleen de kandidaten zelf. Zij weten en voelen zelf hoe sterk ze in hun hakken of botten staan. Mijn mening daarover doet eigenlijk weinig ter zake. Iedereen heeft zijn eigen verhaal, zijn eigen stijl, zijn eigen sterktes en zijn eigen onzekerheden. En uiteindelijk moet iedereen vooral naar zichzelf kijken. Ik ben daar ook heel nuchter in: ik ga proberen zo goed mogelijk te doen wat ík denk dat ik moet doen."
Waar wil je met je deelname vooral het verschil maken? "In de eerste plaats voor mezelf. Ik wil mezelf bewijzen dat onzekerheid geen reden hoeft te zijn om iets niet te doen. Maar daarnaast hoop ik ook iets te kunnen betekenen voor iedereen die twijfelt om te doen wat hij of zij graag doet. Als er straks één persoon in de zaal zit die denkt:
“Fuck you allemaal. Ik begin waar ik wil en ik ga door tot ik applaus krijg.” Dan heb ik voor mezelf al een verschil gemaakt. Want zelfs de allergrootsten zijn ooit begonnen. Met een lijntje oogpotlood, een pruikje van Matongé… of soms zelfs zonder wimpers. We vergeten dat nogal eens. Mensen afbreken is altijd zoveel gemakkelijker dan iemand opbouwend vertellen waar hij of zij nog kan groeien."
Je klinkt behoorlijk vastberaden. Ben je dan ook klaar om straks een jaar lang de kroon te dragen en een drukke agenda te combineren met het leven van elke dag? "Ja! Maar ik maak me daar ook geen illusies over. Ik weet dat zo'n jaar enorm druk kan zijn. Tegelijk weet je op voorhand wat je te wachten staat wanneer je je inschrijft. Ik ga voor wat ik denk dat ik moet gaan. Ik weet wat mijn doelen zijn, wat ik wil en vooral ook wat ik zeker níét wil. En ik denk dat iedereen uiteindelijk de plaats krijgt waar hij of zij voor gewerkt heeft."
Moet dat altijd met een lint zijn? Of met een kroon? "Zeker niet. Er zijn genoeg namen uit het verleden die dat ondertussen al bewezen hebben. Mijn agenda is trouwens vandaag al redelijk goed gevuld en vooral de zaaltjes zitten meestal mooi vol. Natuurlijk is er altijd ruimte voor meer. Maar ik weet ondertussen ook dat je die drukte moet kunnen dragen. Het is eigenlijk een beetje zoals een kindje krijgen: je weet op voorhand dat het druk wordt. Je vraagt je af hoe je het allemaal gaat doen en of het wel gaat lukken. Maar uiteindelijk lukt het gewoon. Je moet het vooral willen."
